Historia

zdjecie1Dom ks. Baudouina to najstarszy z istniejących domów dziecka w Polsce. Działa nieprzerwanie od 1736 roku, choć początki jego działalności to rok 1732. Jest ważną częścią historii społecznej miasta i znaczącym przykładem instytucji ilustrującej historię dzieciństwa, świadectwem dziecięcych historii. Dzisiejszy budynek, wzniesiony na przełomie XIX i XX wieku to trzecia siedziba tej instytucji. Pierwszy, drewniany budynek mieścił się na tyłach Krakowskiego Przedmieścia, w miejscu, dzisiejszego Teatru Polskiego. Śladem drugiej siedziby są dziś tylko ulice: Szpitalna – bo był wówczas częścią Szpitala Generalnego miasta Warszawy i Baudouina – na pamiątkę założyciela tego Szpitala, rozlokowanego w latach 1757-1901 w trójkącie ulic Świętokrzyska, Zgoda i plac Warecki (dziś Plac Powstańców Warszawy). Od 1901 roku do dziś dzieci mieszkają w budynku przy ulicy Nowogrodzkiej.

Zbiór Korotyńskich sygn.317 str.30Zbiór Korotyńskich sygn.317 str.31

Od początku istnienia Dom dawał schronienie niemowlętom i małym dzieciom opuszczonym, osieroconym, wymagającym opieki, długie lata był też Domem Matki i Dziecka, przyjmował samotne matki w okresie ciąży i połogu. Założony z inicjatywy ks. Gabriela Piotra Baudouina i Sióstr Miłosierdzia, zbudowany ze składek mieszkańców Warszawy i darowizn możnych, przez niemal sto lat zarządzany był przez Księży Misjonarzy. Później nadzór nad Domem kolejno przejmowały Rada Ogólna Lekarska, Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności, Rada Główna Opiekuńcza, Rada Miejską Dobroczynności Publicznej… Zmieniały się przepisy i instytucje nadzorujące ale zadanie i główny cel działalności pozostawał niezmienny. Dom przetrwał zamieszki, rozbiory i wojny nieprzerwanie, przez niemal trzy stulecia, niosąc pomoc najmłodszym mieszkańcom stolicy.

Od zakończenia II wojny światowej przez niemal pięćdziesiąt lat Dom Małych Dzieci był częścią stołecznego systemu opieki zdrowotnej nad matką i dzieckiem i przebywały tu dzieci do lat trzech oraz były miejsca dla matek. Potem wielokrotnie zmieniało się prawo – od 1993 roku Dom Dziecka został włączony do systemu opieki nad dzieckiem w systemie edukacji, od 1999 roku – stał się jednostką organizacyjną systemu pomocy społecznej, a od 2012 roku jest placówką specjalistyczno-terapeutyczną systemu pieczy zastępczej.

pdf1

Prezentacja 275 lat Domu Księdza Gabriela Piotra Baudouina

pdf1Schronienie – Historia Małych Dzieci ks. G.P. Baudouina